Over Fotograaf Max Werkman

In een schuurtje bij een vriend in Hoogeveen richtte ik een doka in en begon mijn passie voor de fotografie. Het vertellen met beeld. Ik was toen vijftien jaar. Met een Practica(camera) vertaalde ik de wereld om mij heen. Deze beelden zijn een waardevol bezit. Ik kan aan de foto’s zien hoe ik toen dacht en hoe ik als jongen van vijftien naar de wereld keek. Ik ontdekte het vermogen van beeld, dat heb ik nooit meer losgelaten. Ik praat met beelden, denk in beelden en doe in beelden. Altijd was ik met mijn camera. Componeren met de elementen in de foto, het schrijven met licht. Emoties oproepend en discussies oplaaiend. Een machtig medium. Ooit zei ik in een interview “ik hou van foto’s met weinig erop”. Ik ga terug naar het essentiële, naar wat net genoeg is om je verhaal te vertellen. Nieuwsgierig makend en verrassend. Ik fotografeerde artiesten in het theater van Hoogeveen, fotografeerde rampen en ongelukken voor de kranten, werd opgepakt door de politie tijdens het fotograferen van een straaljagercrash. Tevens werd ik door de RVD hardhandig verwijderd tijdens het fotograferen van onze Hare Majesteit de Koningin Beatrix. Dit alles voor de beste foto. In 1995 werd ik genomineerd voor de Zilveren Camera met een foto die ik bij de opening van de USVA in Groningen maakte. Deze foto werd gemaakt in opdracht van het Nieuwsblad van het Noorden. Een foto van een danseres die tussen de bedrijven door haar baby voedt. Ik hoop u tijdens het volgen van mijn cursus een deel van mijn passie te kunnen overbrengen; u de kneepjes van het vak te leren. En u vooral bewust te laten zijn bij iedere foto die u maakt.